Life of (Bullshit) Riches

We vragen ons vast regelmatig af wat er met ‘die mensen’ is gebeurd waarvan wij allen het angstvallige vermoeden koesterden dat ze ooit nog de sidekick zouden kunnen worden van hun eigen relaas. Zij die bekendheid ambieerden, zij die het wilden maken…in hun eigen ‘helemaal in je eentje show’, toch?!

Neem nu deze multi-talent bijvoorbeeld; met sportieve, commerciële en communicatieve gaven. Iemand die ooit eens op het lijstje van BN’ers een plekje wist te veroveren, zomaar even, tussen de groten ‘der Buis’. Niet alleen geroemd om zijn wonderlijk dikke, donkere, haardos, maar om allerlei…televisie  ‘Dinges’. Om een plekje op dat lijstje te bemachtigen moest je wel erg hard knokken, duwen en hier en daar over een lijk kunnen gaan want het was geen ontspannen ‘Holidayshow‘ bedoeling hoor !! Je moest van goede huize komen je (grote) tanden erin kunnen zetten, een vleugje charme hebben, een vlotte babbel en ook van  ‘alle drempels weg’ zijn, om zo maar een paar dingen op te noemen. Van je wil moest je wet maken en vervolgens alles in je eigen richting sturen. Kanaliseren dus.

In principe zou alles je dan voor de wind moeten zijn gegaan. Volop aandacht, adoratie en veel fans…. Maar niets bleek minder waar bij dit ‘ik-lijk-geen-dag-ouder’, ‘ietwat-vierkant-uitziend’, televisie mannetje want hij viel letterlijk en figuurlijk uit de smaak, en verliet de showbizz wereld na een zwaar op de maag liggend akkefietje, zoals ze dat in die kringen noemen. Nederland bleek te klein, voor deze Napoleon en als een echte pro wist hij België te veroveren. Dit keer niet via de media, maar zoals echte liefde gaat; door de maag. Hij opende de ene horeca onderneming na de andere in het land van deze zachtaardige en gemoedelijke mensen, niets vermoedend vielen zij ten prooi aan zijn slijmerige porties onzin en hittepetit snobistisch temperament. Onder het genot van vertroebelende rosé bubbels werd vanaf dat moment ook het verhaal glazig wazig, want ook daar in het milde zuiden, wist hij het bloed van menigeen te doen koken.

De kleinere zaakjes werden als zoete broodjes verkocht en deze, intussen, ‘ervaren’ horeca magnaat (zoals hij pas geleden nog geprofileerd werd in een flashback op de Nederlandse Televisie) waagde zich aan een buurt bistro; knus, geliefd en gekend tot in verre omstreken ….. Het moest en zou groots aangepakt worden, een tentje moest veranderen in een gebouwtje, terrasje werd lounge bar en ‘decadent’ werd het nieuwe ‘chique’. Tot het buurtje een zeer mondige omgeving bleek, en ook nog eens vol ‘ex-pats’, met een ouderwets ‘no-bullshit’ beleid, en een eigen mening over de ‘Frankie-goes-to-Hollywood’, aspiraties van deze megalomaan, want laten we eerlijk zijn, Eddy Wally door de tuin horen galmen was echt geen kaskraker!! Een tot vervelens toe, herhaaldelijk, avond vullend programma van gedreun en ‘kattengejank’ vervuilde opeens de rustige woonwijk lucht. Het dorp beklaagde zich massaal bij de prinsemarij, maar zij bleken machteloos, want als een ware dictator, over het land ‘der Loteling‘ regeert en bepaalt deze coryfee daar alle regels en wetten.

Maar niet alle sprookjes zijn voorbestemd voor een ‘happily-ever-after’, en zo naderen we vermoedelijk het einde van wat ooit een gigantisch imperium had moeten worden, het einde van een ‘bullshit’ era, want volgens de laatste geruchten uit een ietwat minder gelikt millieu blijkt dat er binnenkort waarschijnlijk niets meer over zal zijn van dit fabeltje dan een doorprikbaar luchtkasteel van vergane glorie, loze beloftes en kaal geplukte ribbetjes….Aanvalluh !!

Leave a Reply

Your email address will not be published.